Brian Templeton

English translation below

Brian Templeton

Brian Templeton is een blueszanger, songwriter en harmonicaspeler uit Boston met een carrière die zich uitstrekt over meer dan dertig jaar, verdeeld over bands, soloalbums en internationale tournees. In de jaren negentig was hij frontman van The Radio Kings, waarmee hij releases uitbracht via Icehouse Records en Rounder’s Bullseye Blues label en uitgebreid door de Verenigde Staten en Europa tourde. Daarnaast werkte en tourde hij met mondharmonicaspeler Jerry Portnoy. Als soloartiest bracht Templeton onder meer Home en Bloozin uit, waarop verschillende prominente muzikanten uit de bluesscene van Boston meespelen. Door de jaren heen stond hij op podia in Europa, Afrika en Amerika en tourde hij met artiesten als Otis Grand, Sonny Rhodes en James Cotton. In recentere jaren leidde hij The Delta Generators, The Knickerbocker All Stars en blues-supergroep The Proven Ones, waarvan Wild Again werd genomineerd voor een Blues Foundation Music Award en de opvolger de eerste plaats behaalde in de Billboard Blues chart.

English translation

Brian Templeton

Brian Templeton is a blues singer, songwriter, and harmonica player from Boston with a career spanning over thirty years, divided between bands, solo albums, and international tours. In the 1990s, he was the frontman of The Radio Kings, releasing music through Icehouse Records and Rounder’s Bullseye Blues label and touring extensively throughout the United States and Europe. Additionally, he worked and toured with harmonica player Jerry Portnoy. As a solo artist, Templeton released albums such as Home and Bloozin’, featuring various prominent musicians from the Boston blues scene. Over the years, he has performed on stages in Europe, Africa, and America and toured with artists such as Otis Grand, Sonny Rhodes, and James Cotton. In more recent years, he led The Delta Generators, The Knickerbocker All Stars, and blues supergroup The Proven Ones, whose Wild Again was nominated for a Blues Foundation Music Award and whose follow-up reached number one on the Billboard Blues chart.